مگه من چه چیزی کمتر از عادل فردوسی پور دارم! این بخش اختصاص به موضوعات و تحلیل های ورزشی دارد.

جام ملت‏های اروپا (EURO 2008) هم که دیشب به پایان رسید و اسپانیا در یک بازی کاملا برتر با تک گل فرناندو تورس  در نیمه اول تیر خلاص رو به آلمان زد. هر چند که دلم برای آلمان سوخت ولی انصافا  در کل مسابقات هم اسپانیا بهتر بود و جام قهرمانی شایسته این تیم بود.

حاشیه‏های پخش بازی:

- طبق معمول به میزان کافی سانسور اعمال شده بود.

- از موارد جالب سانسور این بود که موقع پخش سرود ملی آلمان، تماشاگران آلمانی مشغول دست زدن و سر و صدا بودند!!! و تلویزیون ورزشگاه هم بازیکنان هر دو تیم را در حال راه رفتن نمایش می‏داد.

- خوشبختانه به دلیل بازی معمولی آلمان‏ها، خانم مرکل این بار آرام‏تر بود.

- به دلیل حضور یک زن در کادر تیم اسپانیا از دیدن صحنه‏های زیبای پایان بازی محروم شدیم.

- عادل فردوسی پور هم به دلیل مسائل ذکر شده در بالا به جای گزارش مجبور بود داستان زندگی بازیکنان دو تیم رو تعریف کنه.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
کلمات کلیدی: جام ملت‏های اروپا، EURO 2008، فینال، آلمان، اسپانیا، عادل فردوسی پور

از  وقتی که وبلاگ نویسی مد شد به همراه خودش خیلی چیزا رو به همراه آورد. اون اولای کار اکثر وبلاگ‏ها اصولی و به معنی واقعی وبلاگ بودند. اما با گسترش سرویس های ارائه دهنده وبلاگ و آسان شدن وبلاگ نویسی پدیده‏های زشت و کثیفی هم به مرور در جامعه وبلاگ نویسی ظهور کردند. یکی از موارد شایع گسترش ایده و تفکر نژادپرستی و قوم ستیزی در بعضی از وبلاگ‏ها است. وبلاگ‏های نژادپرست به دو دسته عمده تقسیم می‏شوند (البته از نظر من):

شیفتگان هیتلر و نازیسم:

این دسته در رویای به قول خودشان پیشوا به سر می‏برند. فکر می‏کنن پیشرفت مملکت ما با نژادپرستی افراطی و فاشیسم صورت می‏گیرد. فکر می‏کنن هیتلر و موسولینی گل‏هایی بودند که پرپر شده‏اند و هیچ کسی قدر اونا رو ندونسته. البته من از جنایاتی که متفقین بر سر مردم آلمان و ژاپن آوردند حمایت نمی‏کنم و اتفاقا از عملکرد متفقین به خصوص روس‏ها در خلال جنگ جهانی دوم و بعد از جنگ به شدت بیزارم. اما دوستان عزیز نازیسم چه گلی به سر مردم آلمان زد که حالا بیاد به سر ماها بزنه؟ اونم توی جامعه چند قومیتی و متنوع ما.

پان ...یسم‏ها:

این جور دسته بندی که دیگه الان به وفور در حال گسترش است. ولی دو مدلش خیلی پرطرفداره: پان ایرانیسم (پارسیسم) و پان ترکیسم. کارشون صبح تا شب شده به هم فحش دادن. در این کار از اسامی حیوانات بیچاره و زبان بسته هم به شدت استفاده می‏کنن و خسته هم نمی‏شن. دوست داشتن ملیت و قومیت رو با نژادپرستی اشتباه گرفته‏اند. به خصوص پان ترکیست‏ها که به شدت دچار از خود بیگانگی شده‏اند و تصورشان این است که انگار در اسارت به سر می‏برند. بعضی از دوستان هم که فکر می‏کنند اینجا فقط مملکت یک قوم و قبیله و نژاد خاص است و بقیه باید تابع آن‏ها باشند.

بیایید انسان باشیم:

نتیجه نژادپرستی و ناسیونالیسم افراطی فقط یک چیز است و آن هم انسان ستیزی و گسترش این پدیده شوم است. هیچ گروه نژادپرستی در تاریخ بشری سرانجام خوشی نداشته است. به نظر من نژادپرستی طرز تفکر انسان‏هایی است که ذهنشان در قرون وسطی مشغول گشت و گذار است و نمی‏خواهند درک کنند که انسانیت فراتر از طرز فکر محدود آن‏هاست. بیایید به جای کینه و نفرت، محبت و عشق به یکدیگر را جایگزین کنیم.

به امید روزی که همه با هم و دست در دست یکدیگر در صلح و صفا زندگی کنیم.

کلمات کلیدی: نژاد پرستی، نژادپرستی، ایران، پارس، فارس، ترک، کرد، لر، بلوچ، عرب، آذری، ترکمن، هیتلر، نازیسم، پان ایرانیسم، پان ترکیسم

یک راه آسان و بدون نیاز به استفاده از نرم افزارهای خاص:

از ترکیب کلیدهای Ctrl + Shift + 4 استفاده کنید. لازم به ذکر است که صفحه کلید شما بایستی در حالت FA باشد.

در بلاگفا بایستی زبان ویرایشگر EN و زبان صفحه کلید FA باشد.

بالاخره دیشب تیم ملی فوتبال ترکیه متوقف شد و دیگه نتونست به راهش ادامه بده. من که به شخصه دیشب چیز خاصی از تیم ملی فوتبال آلمان ندیدم و دوست دارم هر کدوم از دو تیم اسپانیا یا روسیه که به فینال برسه دماغ این آلمانی‏ها رو به خاک بمالونه. واسه تنوع هم بود کاش از این ور ترکیه و کاش از اون ور روسیه به فینال می‏رسیدند. ترکیه که هیچی. حالا امشب منتظر می‏مونیم تا ببینیم گاس هیدینگ با روسیه چی کار می‏کنه.

حاشیه‏های پخش بازی:

- چون چندین بار آنگلا مرکل مسائل شرعی رو رعایت نکرد. مجبور شدیم n بار صحنه گل ببینیم.

- پخش دقایق پایانی بازی به خاطر جریحه‏دار نشدن احساسات مردم ایران، از سوی تلویزیون سوئیس قطع شد!!!

- ماله کشیدن عادل فردوسی پور هم در قضیه فوق جالب بود.

 

چند روز پیش تصمیم گرفته بودم دیگه دست از سر وبلاگ نویسی بردارم. اما دیدم برگردیم به سراغ کار سابقمون بهتره. روال کار مثل سابق خواهد بود. اما یک تفاوت هایی هم خواهد داشت که به مرور اعمال خواهد شد. مطالب وبلاگ در یک وبلاگ دیگه هم ارسال خواهد شد. چون به هیچ سرویس اینترنتی در ایران اعتمادی نیست. چه وبلاگ باشه چه قهوه خونه سنتی. سرم درد می‏کنه. تا همین جا بسه.