دو شب پیش به اتفاق برادرانم، مشغول تماشای نسخه بنجل و از رو پرده‏ فیلم برداری شده فیلم Body of Lies بودیم. فیلم اون جوری که توی ایران، تو بوق و کرنا کرده بودنش نبود و یک موضوع تکراری را به تصویر می‏کشید: "خاورمیانه، جاسوسی، تروریسم و سیاست". فیلم بسیار وابسته به بازی دو بازیگر اصلی خود یعنی دی کاپریو و راسل کرو است و نمی‏دانم چرا با دیدن دی کاپریو در این فیلم، مرتب به یاد بازی او در فیلم "الماس خونین" می‏افتم. البته این دو بازیگر هم به خوبی از عهده ایفای نقش خود برآمده‏اند. اما نکته جالب، بازی بسیار خوب گلشیفته فراهانی بود. انصافا با این که نقش کوتاهی را داشت اما به خوبی از پس بازی در مقابل بازیگری چون دی کاپریو درآمده بود. جای تأسف است که سینمای ایران بازیگری مثل او را از دست بدهد (شاید هم دیگه از دست رفته باشد).

 

زمان فیلم در حدود ۱۲۸ دقیقه است که بسیار خسته کننده است. اما چیزی که فیلم را تا آخر قابل تحمل می‏کند، کارگردانی بسیار خوب Ridley Scott است و بس. اسکات باز هم هنر کارگردانی خود را در تک تک سکانس‏های این فیلم به نمایش می‏گذارد. اما هر چقدر هم کارگردانی او خوب باشد، به دلیل نوع خاص داستان فیلم، فیلم باعث ایجاد خستگی در تماشاگر می‏شود.

توصیه من به دوستان ایرانی در مورد تماشای این فیلم:

- صبر کنید تا نسخه‏ی DVD فیلم بیاد. بعد اونو بشینین نگاه کنین.

- اگر به زبان انگلیسی تسلط ندارید، حتما فیلم را با زیرنویس را تهیه کنید. چون در غیر این صورت فقط ۲ ساعت تصویر دیده‏اید و دیگر هیچ!

- هی منتظر نباشین که "پس کی گلشیفته میاد!؟". نقش ایشان بسیار معمولی است و اگر فیلم را می‏خواهید به خاطر بازی خانم فراهانی ببینید، نبینید بهتر است. قبلا گفتم: بازی گلشیفته خوبه اما نقشش در فیلم یک چیزه عادیه.

امتیاز من به فیلم: ۵/۷ از ۱۰.

   

چند وقت پیش این فیلم که یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینما می‌باشد توسط برنامه سینما یک شبکه اول سیما پخش شد. آل پاچینو (Al Pacino) یکی از بهترین نقش‌های خود را در این فیلم بازی کرده است که با دیدن فیلم خودتان بیشتر متوجه آن خواهید شد. اما نکته‌ای که در پخش این فیلم من رو خیلی آزار داد؛ دوبلاژ مجدد این فیلم بود. این فیلم محصول سال ۱۹۷۵ میلادی است و قبل از انقلاب خریداری شده بود و مثل خیلی از فیلم‌های خوب آن زمان که در دوران طلایی صنعت دوبله وارد ایران شده بودند، این شانس را داشت که به خوبی بر روی آن گویندگی صورت بگیرد. به خصوص صدای ماندگار خسرو خسروشاهی که برای پاچینو به کار گرفته شده بود. اما در این نسخه که معلوم بود از DVD این فیلم است دوبله را عوض کرده بودند که خیلی به فیلم ضربه زده بود. هرچند خسروشاهی انحصار صدای پاچینو را در اختیار دارد ولی این خسرو کجا اون خسرو کجا! بار حسی  فیلم که در دیالوگ‌های سانی با دیگران بود اصلا به خوبی انتقال داده نمی‌شد. مثلا صدای سل بیشتر شبیه بچه ننه‌ها بود تا یک آدم بزرگ! معلوم بود که دوبله فیلم فقط از روی سرواکنی انجام گرفته است. فیلم اصلا به دل نمی‌نشست. به خصوص که کمک سانسورچیان به ساخت تیتراژ واسه فیلم هم خیلی تو ذوق می‌زد. اصلا بین صداها و شخصیت‌ها هیچ هم‌خوانی وجود نداشت.

ولی خود فیلم هنوز هم زیبا و تأثیرگذار بود. امیدوارم که فکری به حال صنعت گویندگی کشور بشود.